Anna Konturek-Cieśla
Anna Konturek-Cieśla
Anna Konturek-Cieśla

Miejsce wykonywania pracy magisterskiej:

Zakład Biotechnologii Medycznej, Uniwersytet Jagielloński

Życiorys naukowy: Anna Konturek-Cieśla jest studentką kierunku Biotechnologia molekularna na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pracę magisterską wykonuje w Zakładzie Biotechnologii Medycznej pod bezpośrednim kierownictwem dr Karoliny Bukowskiej-Strakovej oraz pod opieką prof. dr hab. Alicji Józkowicz. W 2015 roku ukończyła praktykę zawodową w laboratorium diagnostyki Instytutu Pediatrii Katedry Immunologii Klinicznej i Transplantologii Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie. Obecnie odbywa staż w Zakładzie Hematologii Molekularnej na Uniwersytecie w Lund w Szwecji. Anna Konturek-Cieśla jest współautorką 1 publikacji naukowej oraz tegoroczną laureatką konkursu „Najlepsi z Najlepszych! 2.0.” ogłoszonego przez Ministerstwo Nauki
i Szkolnictwa Wyższego. W roku akademickim 2016/2017 otrzymała Stypendium Ministra Nauki
i Szkolnictwa Wyższego dla najlepszych studentów, ponadto jest dwukrotną beneficjentką Stypendium Rektora oraz Stypendiów JUNIOR i MASTER dla najlepszych studentów finansowanych
z dotacji KNOW. Prezentowała uzyskane wyniki na konferencjach naukowych o zasięgu ogólnopolskim oraz międzynarodowym. Aktywnie działa na rzecz promowania nauki oraz angażuje się w działalność Studenckiego Koła Naukowego Immunohematologii UJ.

Praca badawcza i jej znaczenie: Praca ma na celu poznanie molekularnych mechanizmów odpowiedzialnych za zaburzenie stabilności genetycznej w komórkach hematopoetycznych, które może prowadzić do powstawania ostrych białaczek szpikowych u dzieci. Anna Konturek-Cieśla
w swojej pracy naukowej bada procesy utrzymujące stabilność genetyczną zarówno w prawidłowych komórkach hematopoetycznych jak i w czasie rozwoju ostrych białaczek szpikowych u dzieci.
W szczególności Anna Konturek-Cieśla bada czy białko ochronne, oksygenaza hemowa-1, może wpływać na lokalną architekturę chromatyny poprzez stabilizację struktur tzw. G-kwadrupleksów.

Droga do kariery naukowca: Ciekawość i pragnienie poznania prowadziły ją od najmłodszych lat przez rozmaite dziedziny: od Małych Słowianek, przez szkoły językowe, koło historyczne i literatury XX wieku aż po studia biotechnologiczne. Szkoła podstawowa i gimnazjum dały jej podstawy wiedzy ogólnej, liceum zaś bardziej ukierunkowanej. Studia biotechnologiczne nie były wyborem przypadkowym, a decyzją podyktowaną wszechstronnymi zainteresowaniami i holistycznym podejściem do zrozumienia nauki. Chociaż przyznaje, że myślała również o medycynie lub filozofii, od zawsze była pewna, że w swojej pracy chciałaby mieć możliwość docierania do nowych prawd, choćby najmniejszych. Dlatego gdyby nie mogła zajmować się odpowiadaniem na pytania biologiczne, zapewne próbowałaby znaleźć odpowiedzi w innych dziedzinach. To co udało jej się dotychczas osiągnąć zawdzięcza wielu kobietom: wychowawczyni w liceum, nauczycielkom i pedagogom, opiekunom naukowym na studiach. Najwięcej jednak, jak sama mówi, zawdzięcza swojej mamie.

Zainteresowania pozanaukowe: W czasie wolnym lubi oglądać filmy kina współczesnego, słuchać gry na wiolonczeli, mówić wieloma językami, smakować nowych potraw. Po prostu lubi poznawać.


Powrót